Korku dünyasında, stüdyoların pek inanmadığı filmler için genellikle çöplük olarak kabul edilen yılın iki zamanı vardır. İlki yılın ilk aylarında, çünkü Ocak ve Şubat en çok izleyiciye odaklanıyor. tür hikayelerinin meziyetlerini eleştirmek yerine geçen seneden ödüllere aday olan filmler. Diğer çöplük, Cadılar Bayramı sezonuna giriyor, çünkü bir film harika olmasa bile, stüdyolar seyircilerin her türlü korkuya aç olacağını biliyor. için pazarlama kampanyası Gülümsemek Birçoğunun, özellikle de tanınabilir bir franchise olmadığı ve ünlü yıldızlara güvenmediği için, mevsimsel heyecandan para kazanmayı umarak nispeten genel bir korku filmi olduğuna inanmasına neden olabilir. Ancak asıl film hoş bir sürpriz, son derece etkili korkularla dolu, çoğunlukla jilet gibi ince arsayı maskeleyen ve neredeyse akıl sağlığı, depresyon ve travma hakkında bazı güçlü şeyler söylemeyi başaran.
Dikkatini kendi duygusal sorunlarından uzaklaştırma umuduyla, psikiyatrist Rose (Sosie Bacon) krizle karşı karşıya kalan ruh sağlığı hastalarına yardım etmek için çok fazla mesai yapar, ta ki çılgın bir hasta, kendisini izleyen gülümseyen ve doğaüstü bir varlık gördüğünü iddia ederek intihar etmesine neden olana kadar. Rose'un önünde. Kısa bir süre sonra, Rose'un kendisi de bu tür figürler görmeye başlar ve onu bu lanetin kökenini ve onu nasıl durduracağını bulmak için rahatsız edici ve umutsuz bir araştırmaya yönlendirir.
izleme deneyimi Gülümsemek tamamen yorucudur. İlk intiharın açılış sekansı, yazar/yönetmen Parker Finn'den en az bir büyük ve iyi işlenmiş korku içeren, gergin, ilgi çekici ve korkutucu. Bu açılış sadece Rose için bir saatin tik taklarını başlatmakla kalmıyor, aynı zamanda filmin geri kalanında da önceden belirlenmiş 8-10 dakikalık aralıklarla benzer büyük korkular olduğu için seyirciler için de tik tak eden bir saat başlatıyor. Büyük bir korku hissettiğinizde, hemen bir rahatlama olur, ancak vücudunuz bir sonraki büyük korkuya kaç dakika kadar daha yavaş yavaş kendini hazırlamaya başlar. Yapısal olarak, filmin önceliği korkularmış gibi geliyor ve bu korkuların hizmetinde bir anlatı inşa edildi.
Bir korku filminde aradığınız şey şaşırtıcı ve şok edici anlarsa, o zaman Gülümsemek kesinlikle sunar. Finn (en azından kendi hikayesi için) gerilimi nasıl artıracağını, yanlış yönlendirmeyi nasıl sunacağını ve ardından bu gerilimi etkili ve korkutucu yollarla nasıl serbest bırakacağını mükemmelleştirdi. Bu yıl piyasaya sürülen diğer tür çabalarının yararlarından bağımsız olarak, Gülümsemek 2022'de bir sinemada karşılaşacağınız en büyük korkular olabilir. Eğer bir filmde aradığınız şey daha çok incelikli ve incelikli karakter hikayeleriyse, o zaman filmin tekrarlayan yapısından yorulmak kolaydır. Gülümsemek ve duyularınıza yapılan saldırı. Verilen Gülümsemek hayatına 'Laura Hasn't Slept' adlı kısa film olarak başlayan bu özellik, neredeyse hepsi aynı karaktere odaklanan, her biri kendi muazzam korkunç getirisine sahip bir kısa film derlemesi gibi geliyor.
Filmin yarısında, seyirciler Rose'un yeğeninin doğum günü partisine gidebilmek için makyaj yaptığını görüyorlar, makyaj sadece gözyaşlarını zar zor maskeliyor. Rose aynada gülümseyerek pratik yapıyor, her şeyin yolunda olduğu izlenimini veriyor, ancak seyirciler onun ne kadar duygusal kargaşa yaşadığını biliyor. Şu anda açıkça ortaya çıkıyor ki, oyundaki açık doğaüstü unsurlara rağmen, gerçek anlatı travma için bir metafor ve bir gülümsemenin ardındaki gerçek duygularınızı maskeleme ihtiyacı olarak hizmet ediyor. Etrafınızdakilerden gerçekten nasıl hissettiğinizi sürekli olarak saklarsanız, baş ettiğiniz zihinsel mücadeleler yalnızca daha da güçlenecek ve trajik veya kalıcı sonuçlara yol açabilecek noktaya gelecektir. Büyük ölçüde Bacon'ın performansı sayesinde filmin satmayı başardığı zekice ve incelikli bir nokta, çünkü karakteri hem daha bariz hem de daha zararsız duygusal mücadelelerden geçmiş.
Bu sekansın ardından, olup bitenlerin mitolojisi, travma için bir metafor olmaktan, hem inceliklerini hem de etkinliğini yitiren ve nispeten absürt bir kreşendoya yol açan bir alegori haline gelir. Hikaye biraz daha ağır ve tuhaf hale gelse de, bu temaların kavramları ve görsel sunumu, ABD'nin bu kadar geniş bir ölçekte vizyona girecek bir filmde görmek için hala oldukça şok edici ve yaratıcı. Gülümsemek , mesajlarının duygusal etkisi ne olursa olsun, dünyanın dört bir yanındaki izleyicilerin çılgın bir yolculuğa çıkmasını garanti ediyor. Bundan bahsetmişken, filmin travma ve kederle mücadele edenlere ne olduğu konusunda gönderdiği gerçekten rahatsız edici mesajlar var, çünkü bu mücadelelerin kaçınılmaz olduğuna dair imalar var. Bu, yapımcı için ilham verici bir hikaye yerine bir korku hikayesi anlatmak için daha fazla bir seçenek gibi görünüyor, ancak mesaj yine de rahatsız edici.
A-korku sevenler Ju-O veya Yüzük , hem de onların Amerikan remakeleri Kin ve Yüzük , birçok benzerlik fark edecek Gülümsemek hayatta kalmak için doğaüstü bir laneti geçme yapısına. Bu yapı tamamen taze hissettirmese de, A-korku filmlerinin daha ince gerilim ve huzursuzluk anlarının aksine büyük atlama korkuları seçme seçeneği, türe tartışılmaz derecede etkili bir dereceye kadar yeni bir bakış açısı getiriyor. Hikaye ve karakter gelişimini vurgulayan daha incelikli bir deneyim arayanlar için, karışık hissedeceksiniz, ancak bir hız treni arıyorsanız, bu film size gülümseyecek çok şey veriyor.
Değerlendirme: 5 üzerinden 3
Gülümsemek 30 Eylül'de sinemalarda.
