Bir D&D Kampanyasının Anatomisi, planlamaya haftalık bir bakıştır. Zindanlar ve Ejderhalar seanslar. D&D 101 daha geniş konulara bakarken, Anatomy of a D&D Campaign, karşılaşma tasarımı, benzersiz canavarlar yaratma ve masada ortaya çıkan benzersiz zorlukların üstesinden gelme konusundaki tartışmalarla teknik unsurları biraz daha derine inecek.
---
Geçen ay, ilk masa üstü kampanyam, haftalık oturumlar yapmak için zaman bulmakta zorlanan oyuncular, bir oyuncunun komşu bir şehre taşınması ve genel tükenmişlik nedeniyle ara verdi. Kampanya üçüncü yıl dönümüne yaklaşıyordu ve oyuncular hala dünyadan ve karakterlerden keyif alırken, hikayenin heyecanı (önceden yazılmış bir macerada yolumuza devam ediyorduk) artık orada değildi.
Eski kampanyamıza ara vermeye karar verdikten sonra, kampanyada kalan dört oyuncu daha sonra ne yapacağımızı tartışmak için oturma odamda oturdu. Herkes hala D&D oynamak istiyordu ama oyuncularımın bir sonraki kampanyamızla ilgili birkaç isteği vardı. Uzun, destansı bir kampanyada nasıl tükendiğimizi ve periyodik olarak büyük planlama sorunları yaşadığımızı (özellikle yaz aylarında) gören grup, çok fazla şey içermeyen daha küçük, hikaye odaklı bir kampanyaya odaklanmaya karar verdi. sandbox keşfi.
Dört yaşındaki çocuğumu yatırmak için odadan çıktığımda, partinin geri kalanı bir sonraki kampanyaları için ne yapmak istediklerine dair fikirler tükürmeye başladı. Döndüğümde, parti bir 'kötülük' istediklerini kabul etmişti. Oyuncuların hapsedilmiş tanrılarını serbest bırakmaya çalışan bir tarikatın üyeleri olduğu kampanya. Tüm oyuncularım bu fikirle gerçekten ilgilendi, ancak şeytani kampanyaların sıklıkla “kötülük” iyi bir hikaye için pek bir motivasyon değil. Tarikatçıların arsayı devam ettirmek VE karakterleri kahramanlar olarak çerçevelemek için tanrılarını özgür bırakmaları gerektiğine dair güçlü bir nedenimiz olması gerekiyordu.
Birkaç fikir tartıştık - belki birisi ölüm tanrısını hapsederek aşırı nüfusa neden oldu ya da belki evrene düzeni geri getirmek için gereken bir acı tanrısıydı. Bunların hepsi partimiz için biraz fazla ciddi geldi (ve aynı zamanda popüler fantastik kitapların bir türevi), ancak oyunculardan biri bu hikayenin merkezi kancası olarak eski kampanyamızdan aptal bir arsa noktası kullanmayı önerdiğinde işler sonunda tıklandı. Orijinal kampanyamızda, oyuncular zamanda geriye yolculuk ettiği ve kendisini eski bir uygarlığın tanrısı olarak yerleştirdiği için Shadowfell'de hapsedilen Krona adında genç bir okült ejderhayla karşılaştı. Krona, sonunda Maddi Düzlem'e geri dönmek için oyunculardan biriyle ruhunun yarısını değiş tokuş eden partinin tekrar eden bir NPC'si oldu ve herkes Krona'nın her şeyi bilen mizah, ahlaksızlık, ve genel iğrençlik.
Partinin Krona'ya tapanlar olması gerektiğine (hala Gölgeyarı'nda hapsedildi) ve dünyayı Krona'nın yarattığı bir tehditten kurtarmak için ejderha tanrılarını üç ay içinde serbest bırakmaları gerektiğine hemen karar verildi. Krona'nın yanlışlıkla başka bir Shadowfell mahkumunu serbest bıraktığına ve Maddi Düzlem'i tüketmeden önce onu durdurabilecek tek kişinin o olduğuna karar verdik. Oyuncuların hepsi Krona'yı ve planlarını bildiğinden, ne tür insanların ona tapacağını da sezgisel olarak biliyorlardı - ahlaksız aptallar. Oradan, parti karakterlerini oluşturmaya ve her türlü yaramazlığı planlamaya başladı.
Yani – partinin kendi hikayesi vardı. Peki ya kampanya ayarı? Krona bir yana, parti eski kampanya ortamımızdan uzaklaşmak istedi ve hikaye, mevcut bir D&D kampanya ortamına veya arka cebimde sakladığım ayarlardan birine pek uygun değildi. Bu yüzden, hemen sıfırdan küçük bir ortam kurmaya karar verdim, partinin başının çok belaya girebileceği bir yer, ancak bu, kampanyanın önerilen üç aylık zaman diliminde keşfedilecek kadar küçüktü. Böylece uzak ada ülkesi Orobos doğdu. Adı, kendi kuyruğunu yutan ünlü yılan Ouroboros'un bir sapmasıdır ve bu, kampanyamız bağlamında anlamlı olan şehir için belirli bir ton ve ruh hali ima eder.
Orobos'u “tuzak” oyuncuları belirli bir yerde ve birçok dikkat dağıtıcı ile büyük dünyalar inşa etme eğilimlerimi sınırlamak için. Adanın büyük Hawaii adası büyüklüğünde olduğunu söylediğimde, oyuncularım hemen adanın sönmüş bir yanardağı ve yemyeşil ormanları olduğunu varsaydılar, bu yüzden çabucak ölmekte olan ormanlarla ilgili orijinal planımı çizdim ve onun yerine tropik bir iklim getirdim. günlük yağmurlar ve gerçek Orobos şehrine fon görevi gören büyük dağın üzerinde sürekli mevcut bulutlar.
Şehre biraz cesur bir his vermek için, Orobos'un yalnızca bir büyük şehri olacaktı - haritadan silineli uzun zaman önce eski bir krallığın eski bir kolonisi. Orobos bir zamanlar zenginken, yönetici sınıf şehrin kaybolan ihtişamını yeniden ele geçirmek için giderek daha fazla umutsuz planlara daha fazla para akıtırken, tüm semtler harabeye dönüşüyor ve şimdi düşüşte. Orman sürekli olarak kasabaya geri döner ve şehir ilk inşa edildiğinde ondan çalınan araziyi geri almaya çalışır. Kasabanın kenar mahalleleri, bir ejderha tanrısı kültü için mükemmel bir koruma sağlayan, aşırı büyümüş sarmaşıklar ve yıkık binalarla yarı yarıya kaplı. Aklımda, Orobos, bir zamanlar büyük bir metropol olan ve şimdi dünya geçerken çürüyen bir Rust Belt şehrini dışarıdan görenlerin nasıl gördüğünün fantezi eşdeğeridir.
Sadece bir akşam, D&D grubum ilgi çekici bir hikaye kancası ve dünyanın tonuna katkıda bulunabilecek küçük ama dinamik bir kampanya ortamının temelini oluşturdu. İlk resmi oturuma iki hafta kala, önümüzdeki haftayı Orobos dünyasını inşa ederek geçireceğiz ve ardından bu unsurları ilk oturumu oluşturmak için kullanacağız. Yorum bölümünde tartışılmasını istediğiniz öğeleri tasarladığınızı ve planladığınızı bize bildirin veya Twitter'da beni bulun. @CHofferCBus D&D ile ilgili her şeyi konuşmak için!
